Kino KADR w miesiącu kwietniu zaprasza na przegląd filmów:
"MISTRZOWIE KINA HISZPAŃSKIEGO"

Rozkład jazdy:

Każdy czwartek miesiąca godz. 19.00

03.04. "VOLVER " (reż. Pedro Almodóvar)
10.04. "IBERIA " (reż. Carlos Saura Atarés)
17.04. "ZŁE WYCHOWANIE " (reż. Pedro Almodóvar)
24.04. "GOYA " (reż. Carlos Saura Atarés)






Pedro Almodóvar (właściwie Pedro Almodóvar Caballero, ur. 24 września 1949 roku w Calzada de Calatrava, prowincja Ciudad Real, Kastylia-La Mancha) - hiszpański reżyser i scenarzysta, podwójny zdobywca Oscara, jeden z najbardziej znanych i cenionych na świecie reżyserów kina autorskiego.

Biografia
W wieku 16 lat z rodzinnego miasta przeprowadził się do Madrytu. Były to czasy autorytarnej dyktatury Francisco Franco, ograniczenia wolności wypowiedzi. Kontrast miedzy tamtym światem, a dzisiejsza Hiszpanią można zobaczyć w filmie „Drżące ciało". Żyjąc na marginesie tamtego systemu, Almodovar przez wiele lat utrzymywał się z prac dorywczych, aż w końcu, na okres 12 lat, został zatrudniony w największej hiszpańskiej firmie telekomunikacyjnej - Telefónice. Stała praca umożliwiła mu zakup pierwszej kamery.

Był jedną z czołowych postaci hiszpańskiego La Movida Madrileña, kulturalnego renesansu po ustąpieniu Franco. Opublikował powieść „Fuego en las entrañas" i jako Patty Diphus publikował artykuły w najważniejszych hiszpańskich gazetach.

Już od roku 1972 tworzył filmy krótkometrażowe, jednak jego pierwszy pełnometrażowy obraz został wyświetlony dopiero w roku 1980. Zdjęcia do „Pepi, Luci, Bom i innych dziewczyn z dzielnicy" trwały ponad 18 miesięcy. Film, który kosztował około 13 tysięcy funtów, stał się przebojem i pozwolił Almodovarowi wraz z bratem założyć wytwórnię filmową El Deseo (1985).

Twórczość
Almodóvar, posiadający wyrazisty, autorski styl reżyserii, jest jednym z najbardziej znanych hiszpańskich i europejskich reżyserów. To on odkrył talent aktorski Antonio Banderasa i Penelopy Cruz. Do swoich filmów sam pisze scenariusze, reżyseruje je, a w większości występuje w epizodycznych rolach i jest ich producentem.

Filmy Almodóvara to najczęściej melodramatyczne, pełne nieprawdopodobnych sytuacji historie, z elementami czarnego humoru i swobodnie podchodzące do tematyki obyczajowej wątki homoseksualne. Można by je wręcz uznać za filmy offowe, gdyby nie to, że przyciągaj one do kin na całym świecie ogromne ilości widzów. Bohaterami są często postacie z nizin społecznych, marginesu społecznego i seksualnego (dilerzy narkotyków, prostytutki, transwestyci, kryminaliści).

W swej twórczości Almodovar przeszedł ewolucję od skandalicznych, utrzymanych w estetyce punkowej i oscylujących na granicy dobrego smaku filmów z lat osiemdziesiątych i początku lat dziewięćdziesiątych („Kika") do sentymentalnych komedii o kobietach („Wszystko o mojej matce").

Uważa się, że jak nikt inny potrafi portretować kobiety i jak mało kto pokazuje skomplikowaną naturę ludzkich emocji, choć można spotkać się z opiniami, że postacie kobiece Almodóvara są płytkie, a wyróżniają się jedynie przejaskrawieniem.

Jest zdobywcą wielu prestiżowych nagród filmowych m.in. Oscarów w kategorii najlepszy film zagraniczny za „Wszystko o mojej matce" (2000) oraz za scenariusz do filmu „Porozmawiaj z nią" (2003).

W Polsce Remigiusz Grzela dokonał adaptacji teatralnej zbioru felietonów Pedro Almodóvara pt. „Patty Diphusa" (jedynej w Polsce autoryzowanej przez Almodóvara), w której zagrała Ewa Kasprzyk, najpierw w Teatrze Rozmaitości, a później w Teatrze Polonia.

Carlos Saura Atarés (ur. 4 stycznia 1932 r. w Huesca w Aragonii w Hiszpanii) - hiszpański reżyser filmowy, scenarzysta, pisarz i producent filmowy. Brat malarza Antonio Saury, dwukrotnie żonaty, od wielu lat w nieformalnym związku z Geraldine Chaplin. Pierwsze jego filmy można zaliczyć do nurtu hiszpańskiego neorealizmu, później pozostawał pod wpływem twórczości Luisa Buñuela. Charakterystyczne motywy twórczości filmowej Saury to: śmierć i przemijanie, samotność, wpływ marzeń sennych i wspomnień na rzeczywistość oraz rozpad rodziny, ale również hiszpańska kultura, która przewija się przez jego filmy i jest tłem bądź źródłem wydarzeń. Wiele jego filmów (głównie w tzw. drugim etapie twórczości) obraca się w kręgu tematów związanych z muzyką i tańcem.

Saura jako nastolatek poważnie interesował się fotografią i z powodzeniem ją uprawiał. W 1953 rozpoczął studia w Instytucie Kinematografii (Instituto de Investigaciones y Estudios Cinematográficos) w Madrycie, w 1957 ukończył je i zdobył dyplom reżysera. Następnie wykładał w Instytucie do 1963, kiedy to zwolniono go z przyczyn politycznych (tworzył filmy będące krytyką reżimu generała Franco, co wpędzało go w nieustanne problemy z cenzurą).

W czasie swej wieloletniej kariery Saura został laureatem szeregu nagród. Otrzymał między innymi dwukrotnie Specjalną Nagrodę Jury w Cannes (w 1973 za „Kuzynkę Angelikę" oraz w 1976 za „Nakarmić kruki"), Złotego Niedźwiedzia na Festiwalu Berlińskim w 1981 za „Szybciej, szybciej", dwie statuetki Srebrnego Niedźwiedzia za najlepszą reżyserię: „Polowanie" w 1966 roku i „Mrożony peppermint" w 1967. Film „Mama ma sto lat został" w 1979 roku nominowany do Oscara w kategorii najlepszy film zagraniczny. Film „Aj, Carmela!" przyniósł Saurze w 1990 roku dwie nagrody Goya (hiszpańska narodowa nagroda filmowa) za najlepszą reżyserię i najlepszą adaptację filmową. W 1997 otrzymał też Saura nagrodę dla najlepszego reżysera na Światowym Festiwalu Filmowym w Montrealu za Pajarico.